Są to:

•  OCHK Doliny Przysowy
• OCHK Doliny Skrwy Lewej

OCHK Doliny Przysowy powstał w 1988 r. i wg rejestru obszarów chronionego krajobrazu udostępnionego przez RDOŚ obejmuje powierzchnię 5 554 ha. Jego faktyczna powierzchnia, wg mapy obszaru udostępnionej przez RDOŚ wynosi 10 633 ha. W granicach zasięgu nadleśnictwa obszar zajmuje 5 916 ha, w tym 1 524 ha gruntów w zarządzie nadleśnictwa. Obecnie obowiązującym aktem prawnym w odniesieniu do obszaru jest Rozporządzenie Nr 13 Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Dolina Przysowy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2006 r. nr 157, poz. 6150).

OCHK Dolina Skrwy Lewej utworzony został w 1988 r. i wg rejestru obszarów chronionego krajobrazu udostępnionego przez RDOŚ obejmuje powierzchnię 3 422 ha. Powierzchnia ta również jest błędna, gdyż wg mapy obszaru, udostępnionej przez RDOŚ wynosi ok. 8 373 ha. W granicach zasięgu nadleśnictwa znajduje się cały obszar chronionego krajobrazu, w tym 2 108 ha gruntów w zarządzie Nadleśnictwa Gostynin. Obecnie jego funkcjonowanie określa Rozporządzenie Nr 18 Wojewody Mazowieckiego z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Dolina Skrwy Lewej (Dz. Urz. Woj. Maz. Z 2006 r nr 157 poz. 6155).

Wzdłuż wschodniej granicy nadleśnictwa przebiega również granica Gostynińsko-Gąbińskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.

Obszary chronionego krajobrazu wg aktów powołujących, chronione są ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, tereny wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem, a także pełnioną funkcję korytarzy ekologicznych. Na terenach tych wprowadzono szereg ustaleń obejmujących modyfikowanie działań w lasach obejmujące m.in.:

• utrzymanie ciągłości i trwałości ekosystemów leśnych,
• wspieranie procesów naturalnej sukcesji,
• zwiększanie udziału gatunków domieszkowych i biocenotycznych,
• tworzenie układów ekotonowych,
• pozostawianie drzew o charakterze pomnikowym, przestojów, drzew dziuplastych oraz części drzew obumarłych,
• zalesianie terenów porolnych np. w celu zwiększenia możliwości migracyjnych dużych ssaków,
• utrzymanie i podwyższanie poziomu wód gruntowych, szczególnie na siedliskach wilgotnych i bagiennych,
• zachowanie istniejących mokradeł, cieków, polan, torfowisk, muraw, wrzosowisk,
• zwalczanie szkodników owadzich i szkód łowieckich,
• stopniowe usuwanie gatunków obcego pochodzenia,
• ochronę siedlisk chronionych gatunków,
• kształtowanie właściwych proporcji i liczebności populacji gatunków,
• wykorzystywanie lasów do celów rekreacyjnych,
• prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej.

Źródło: program ochrony przyrody dla N-ctwa Gostynin.